Saz Ai - Қайдасың, жансаям

Тағдыр неге ерте өзді сол бір жырды?
Қайдасың, жансаям, жансың үлім-ай?
Сағынып жылайды бүгін де туған ай,
Өзіңмен бірге кеткен сәбиің де.
Жаралы жүректі қалды мұң мен ай.
Нұр тасын құшағыңа баса алмайсың,
Армандаған ұлыңды аша алмайсың.
Жұмақта қауышқан шығарсың баламен,
Сол үміт жобатады жасалған көзіңнен.
Медетің жүрінсіз ғана сағынып, Ата-анаң қалды саған сарығып.
Бауырларың дұға қылып әр таңда,