Абзал Өтешов - Кім біледі

Мен оның жанға дауа, сыңғырлайтын бұл ақ тас
жаныма оның жаны сезілетін жұмбақ тас
Бақытты кезім еді
Кетсек те бірімізден біріміз тым жырақтай
жүрегім басқа адамды жүр жаныма
жолатпай үмітім үзілмеді
Ол сондай сұлу еді, шаштары сүмбіледі
бақшама ұшып келіп, сайраған бұлбұл еді